Er was eens een konijn dat in huis woonde bij twee lieve oude mensen. Tot die plotseling doodgingen en het konijn terecht kwam op de bodem van een put, tussen een stelletje boeven en in een razende storm.

Hé, komt je dat bekend voor? Is het niet dat witte konijn met zijn strakke pak en zakhorloge, dat zo dol is op zijn eigen spiegelbeeld? Vorige week fietste hij op een bakfiets door Amsterdam om reclame te maken voor de voorstelling Een konijn van porselein. Inderdaad: hij lijkt verdacht veel op de chique langoor uit het boek De wonderbaarlijke reis van Edward Tulane, dat drie jaar geleden een Zilveren Griffel kreeg. Volgens de theatermakers is hij dat toch niet – ze kregen namelijk geen toestemming om zijn naam te gebruiken. Dat komt omdat het boek van Kate DiCamillo nog verfilmd gaat worden en de rechten zijn verkocht. Vanaf zaterdag kun je het witte konijn ontmoeten in het theater en zelf ontdekken op wie hij lijkt, of juist niet.

www.toneelmakerij.nl

Affichebeeld: Corriene Nelissen